7.1 Co to jest biomasa, biopaliwo i biogaz
Biomasa należy do najstarszych paliw wykorzystywanych do celów energetycznych, głównie do produkcji ciepła. Obecnie jest to najszerzej wykorzystywane odnawialne źródło energii. Według prawa biomasa to:
- podatne na rozkład biologiczny frakcje produktów, odpady i pozostałości przemysłu rolnego (łącznie z substancjami roślinnymi i zwierzęcymi), leśnictwa i związanych z nim gałęzi gospodarki, jak również podatne na rozkład frakcje odpadów miejskich i przemysłowych (Dyrektywa 2001/77/WE)
- stałe lub ciekłe substancje pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, które ulegają biodegradacji, pochodzące z produktów, odpadów i pozostałości z produkcji rolnej oraz leśnej, a także przemysłu przetwarzającego ich produkty, a także części pozostałych odpadów, które ulegają biodegradacji (Dz. U Nr 267, poz. 2656)
Z kolei biopaliwo to:
- biomasa, która została przygotowana do wykorzystania w celach energetycznych. Przetwarzanie biomasy w celach energetycznych może odbywać się metodami: fizycznymi, chemicznymi, biochemicznymi. Są to np. oleje roślinne, bioetanol, biodiesel.
A biogaz to:
- jest to mieszanka różnych gazów z przewagą metanu (ok. 40%); w zakresie efektywności energetycznej i składu jest bardzo podobna do gazu ziemnego. Zwykle powstaje z gnojowicy, osadów ściekowych i składowisk odpadów.
7.2 Skąd się bierze energia w biomasie
Rośliny, aby wzrastać i rozwijać się, pobierają wodę z gleby i dwutlenek węgla z powietrza. Następnie, pod wpływem promieniowania słonecznego w postaci fotonów zawierających energię, cząsteczki wody i dwutlenku węgla są przekształcane w cząsteczki glukozy oraz uwalniany jest tlen, który jest produktem ubocznym i dostaje się do atmosfery. Cząsteczki glukozy dostarczają organizmom dwa istotne elementy: energię i węgiel potrzebny do budowy komórek i tkanek.

Biomasa jest więc produktem procesu fotosyntezy, dzięki której następuje wzrost rośliny. Aby wykorzystać zgromadzoną w nich energię słoneczną, przeprowadza się różne procesy konwersji biomasy. W ten sposób węgiel, będący składnikiem budulcowym roślin, jest przekształcany w energię świetlną i cieplną, które można przekształcić w energię elektryczną lub energię do ogrzewania.
7.3 Rodzaje biomasy
Biomasa zatem są to pozostałości i odpady organiczne , które mogą zostać wykorzystane energetycznie. Do biomasy zaliczamy również rośliny specjalnie uprawiane charakteryzujące się dużym przyrostem rocznym i niewielkimi wymaganiami glebowymi. Są to tak zwane rośliny energetyczne. Głównymi źródłami biomasy są:
Drewno czyli:
- odpady leśne np. pozostałości po wyrębie lasu typu zrębki i ścinki;
- opał drzewny typu polana, kawałki drewna (do palenia w piecach i kominkach);
- odpady i produkty przemysłu drzewnego w tartakach np. kora, trociny, wióry;
- rośliny energetyczne np. wierzba wiciowa, miskant olbrzymi;
- odpady drzewne powstające w mieście np. z przycinek drzew, krzewów, odpady z przydomowych ogródków.
Słoma i odpady rolnicze:
- słoma zbóż, roślin oleistych (rzepak), oraz strączkowych;
- pozostałości po zbiorach np. kolby kukurydzy, łuski orzechów kokosowych;
- odpady z przemysłu przetwórczego np. cukrowniczego, owocowo – warzywnego.
Pozostałe odpady organiczne:
- odchody zwierzęce;
- gnojowica;
- osady ściekowe pochodzące z gospodarstw domowych;
- substancja organiczna występująca na składowiskach odpadów komunalnych
Aby wykorzystać biomasę w celach energetycznych, należy dokonać jej konwersji w biopaliwa. Biopaliwa występują w postaci stałej, płynnej i gazowej.
Do biopaliw stałych zaliczamy:
- drewno odpadowe z leśnictwa, przemysłu drzewnego oraz drewniane opakowanie odpadowe;
- słomę z roślin oleistych, strączkowych oraz siano;
- plony z plantacji roślin energetycznych;
- odwodnione ścieki;
- brykiety i pelety.
Do biopaliw gazowych zaliczamy:
- biogaz z odpadów organicznych z gospodarstw rolnych;
- biogaz z wysypisk komunalnych;
- biogaz z bio upraw np. burak cukrowy, pszenżyto, kukurydza, lucerna.
Do biopaliw płynnych zaliczamy:
- biodiesel;
- etanol;
- metanol;
- oleje roślinne;
- butanol.
7.4 Sposoby konwersji i wykorzystania biomasy
Energię zawartą w biomasie można pozyskać na kilka sposobów. Najprostszym i najczęściej wykorzystywanym sposobem jest jej spalanie. Można w ten sposób wytworzyć zarówno energię cieplną jak i energię elektryczną. Poniżej przedstawiono proces uzyskiwania biopaliw.

Najczęstszymi metodami uzyskiwania energii z biomasy są:
- Bezpośrednie spalanie biomasy – może być przeprowadzone w paleniskach otwartych np. ogniskach lub zamkniętych – w odpowiednich kotłach. Spalanie polega na zamianie energii zawartej w paliwach na energię cieplną przy udziale tlenu. Biomasę można spalać bezpośrednio, jako paliwo samodzielne lub dodawać ją np. do węgla. Spalanie biomasy z węglem sprawia, że do powietrza dostaje się mniej szkodliwych gazów i pyłów.
- Gazyfikacja – proces, w którym w wysokiej temperaturze przy ograniczonym dostępie tlenu lub powietrza zachodzi przemiana biomasy w gaz drzewny. Spalając go produkuje się energię cieplną. Powstały gaz można również wykorzystywać w kuchenkach gazowych, turbinach produkujących energię elektryczną.
- Piroliza – proces rozkładu substancji organicznej bez udziału tlenu. Powstaje biopaliwo ciekłe zwane bioolejem. Właściwości powstałego biooleju zależą od rodzaju biomasy – jej składu oraz sposobu prowadzenia procesu pirolizy, czyli temperatury procesu, czasu, obecności wody, tlenu i gazów.
- Zgazowanie – proces polegający na rozkładzie biomasy o dużej zawartości węgla do paliwa gazowego. Ilość dostarczanego powietrza, tlenu lub pary wodnej jest kontrolowana. W tym procesie z biomasy powstaje gaz syntezowy (mieszanina głównie wodoru i tlenku węgla). Wytworzone gazy można spalać i produkować energię elektryczną.
- Fermentacja beztlenowa (metanowa). W jej wyniku powstaje biogaz, którego głównym składnikiem jest metan, dwutlenek węgla i azot. Podczas fermentacji ponad połowa odpadów organicznych zamieniana jest w biogaz. Spalając biogaz można uzyskać energię cieplną lub elektryczną.
- Fermentacja alkoholowa, w której enzymy wytwarzają alkohol etylowy i dwutlenek węgla. Powstały alkohol po usunięciu z niego wody może być dodawany do benzyn.
- Produkcja biopaliw z olejów roślinnych. Z nasion roślin oleistych tłoczony jest olej, który jest odpowiednio oczyszczany. Następnie jest on poddawany kolejnym procesom, a produktem jest biopaliwo zwane biodieslem.
7.5 Charakterystyka energetyczna biomasy, a paliw konwencjonalnych
Poniżej przedstawiono charakterystykę energetyczną drewna, słomy w porównaniu do węgla i oleju opałowego.

7.6 Zalety i wady biomasy
Zakłada się, że przy energetycznym wykorzystaniu biomasy w tym procesie spalania biopaliwa, biomasa posiada zerowy bilans emisji CO2. Oznacza to, że emisja dwutlenku węgla równa jest pochłanianiu CO2 przez wzrastające rośliny na drodze fotosyntezy. Dlatego zaletami zastosowania biopaliw są:
- Zerowy bilans emisji CO2
- Niska zawartość siarki w biomasie, sprawia, że do atmosfery dostaje się mniej tlenków siarki podczas spalania;
- Podczas spalania powstaje mało popiołów;
- Stałe dostawy biomasy, możliwość jej składowania;
- Możliwość wykorzystania surowców odpadowych np. słomy;
- Rozwija się lokalny rynek pracy, zwiększa się zatrudnienie;
- Przyczynia się do poprawy bezpieczeństwa energetycznego kraju.
Do wad biopaliw należą:
- Przy spalaniu emitowane są gazy szkodliwe i toksyczne takie jak H2S, SO2, tlenki azotu NOx, benzopireny i węglowodory aromatyczne, których emisję należy kontrolować.
- Podczas spalania biomasy zanieczyszczonej pestycydami związkami chloru, czy innymi chemikaliami do atmosfery mogą dostać się związki rakotwórcze;
- Duże zawilgocenie biomasy negatywnie wpływa na efektywność procesu spalania oraz niższą wartość opałową;
- Popiół niektórych biopaliw topi się w temperaturze spalania i może powodować zaślepianie (zalepianie) rusztów paleniska;
- Wstępne przetwarzanie biomasy na paliwa ciekłe lub gazowe związane jest z dużymi nakładami inwestycyjnymi, zalecane jest więc wykorzystanie blisko miejsc pozyskiwania;
- Zmniejsza się bioróżnorodność w wyniku prowadzenia plantacji roślin energetycznych.