Zmiany klimatyczne oraz postępująca degradacja środowiska są jednym z kluczowych wyzwań społecznych, gospodarczych i politycznych na całym świecie. Ostatnie doniesienia IPCC (Międzynarodowego Zespołu do spraw Zmian Klimatu) przedstawione w Szóstym Raporcie IPCC potwierdzają antropogeniczny, czyli powstały wskutek działalności człowieka, wpływ na zmiany klimatu oraz podkreślają konieczność zwiększenia dotychczasowych wysiłków na rzecz redukcji emisji gazów cieplarnianych. Jednym z czynników wpływających na pogorszenie sytuacji jest nadmierna konsumpcja energii pochodzącej z paliw kopalnych, które charakteryzują się wysoką emisją gazów cieplarnianych, oraz powodują uzależnienie energetyczne od krajów, które dysponują tymi zasobami.
Powstanie międzynarodowych regulacji mających na celu wspieranie redukcji emisji gazów cieplarnianych, można upatrywać w Protokole montrealskim w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową. Było to międzynarodowe porozumienie dotyczące przeciwdziałania dziurze ozonowej podpisane w Montrealu 16 września 1987. Choć niebezpośrednio związane ze zmianami klimatycznymi miało wpływ na ochronę klimatu, poprzez ograniczenie produkcji substancji (szczególnie freonu) niszczących warstwę ozonową (które same w sobie również są gazami cieplarnianymi). Protokół montrealski jest przykładem udanej współpracy międzynarodowej, w której dzięki 160 państwom z całego świata, które przystąpiły do porozumienia, uszkodzenia w ozonosferze od początków lat 2000 stopniowo zmniejszają się. Dodatkowo ostatnie badania donoszą, że do pełnej regeneracji może dojść już w ciągu najbliższych dwóch dekad, czyli około roku 2040.
